Yıldızlar Arasında ki Notlar - İnsan hafızalı

 İnsan Hafızalı

“Balık hafızalı” diyerek yıllarca dalga geçtik birbirimizle. (Balıkların hafızalarının düşündüğümüz kadar kısa olmadığı, bilimsel araştırmalarla kanıtlanmasına rağmen.) Dalga geçme eylemine karşı değilim lakin “balık hafızalı” ithamıyla ilgili biraz problem yaşıyor olabilirim.  Kavramlara vb. değerler gibi insan uydurması şeylere inancını yitirmiş bir kimse olarak bazı dertlerimi dile getirebilmek için böyle bir giriş yapmayı uygun buldum.

Elimden gelse “Balık hafızalı” deyimini “Genel insan hafızalı”  diye değiştirmek isterdim. Bu deyimi unuttuğumuz gün bunu öne süreceğime söz veriyorum.

Bazı bilgiler işimize yarayacağı vakit her ne oluyorsa ortadan bir anda kaybolur. Bu olay, beynimizin bize oynadığı çok güzel bir oyundur. Unutkanlıklarla hayatımızın her yerinde karşılaşabiliriz (karşılaşmışsınızdır).

*Unutmak, insanlara özgü doğal bir eylemdir.*  Hafızanızı biraz zorlayıp hiç değilse yıldızlar arasındaki şu notu yazımın sonuna kadar unutmamanızı rica ediyorum. Bunu başarabilirsek bir şeyleri değiştirebiliriz (geliştirebilir).

 2 ekmek

Her zaman alınan marka ve kilodaki yoğurt

2 kilo patates

1 kilo domates

3 simit

 Bir kalıp beyaz peynir, almam konusunda defalarca tembihlenip

 (liste yapmayı unuttuysam)  sırasıyla;

3 ekmek

2,5 kilo patates

1,5 kilo domates

2 simit

Yarım kilo beyaz peynir alıp eve dönmüşlüğüm çok olmuştur. ( 2 ekmeğin yanında almam gereken 1 adet çavdar ekmeğini hiç söylenilmemiş gibi hissetmem de çabası)

Listeyi telefonla teyit etmek bir yöntem olabilir ama benim gibi unutkan arkadaşların telefonlarını da unuttuklarını farz edelim. ( bu unutkanlıklar her zaman olmaz tabi).  En doğru çözümün liste yapmak olduğunu düşünüyorum ( ki eve gelince yapılan aptal muamelesine, azarlamalara katlanmak ve unuttuğum şeyleri almak için yeniden dışarıya çıkma zahmetiyle karşılaştırdığım da, oldukça makul.).

Unuttuğumuz şeylerin listesi de baya kabarık görünüyor ki liste yapmadığım için onları da unuttum sanırım. Aklıma gelenlerle devam edersem;

Telefon faturamı yatırmaya gittiğimde (Senelerdir aynı numarayı kullanmama rağmen) zaman zaman kendi numaramı unuttuğum da oluyor. (Her unutmam da “Hattımı yeni aldım kusura bakmayın, bir türlü ezberleyemedim” deyip, acı bir sırıtışla zaman kazanma çabalarım da çabası).

Bu tip örnekleri anlattığımda geri zekalı olduğumu düşünen birçok arkadaşımın, kendi hikayelerini dinlediğimde, benden çokta altta kalır yanlarının olmadığını görmek çok hoşuma gidiyor doğrusu.

Sevgilinize, arkadaşınıza, kardeşinize, ağabeyinize, ablanıza, vb. kimselere, eve gittiklerinde mesaj atmalarını veya aramalarını tembihlersiniz. Beklediğiniz telefon gelmediğinde siz ararsınız ve alacağınız cevap her zaman “Ay! vallahi unutmuşum kusura bakma.” olur. ( Her zaman kötü taraftan bakmayalım olaylara, yıldızlar arasındaki notu unutmayalım.)

Dalgın veya stresliyken daha da bir unutkan oluyoruz sanki. Bu örnekler, stresli bir anda, adı sorulduğunda bir saniyelik unutma evresinden sonra adı tekrar aklına gelip cevap veren arkadaşlara kadar gider ( İtiraf etmesi zor lakin bizzat tarafımdan tecrübe edilmiştir.).

Kaç özel günü-müz, kaç randevu-muzu unuttuk-unutuldu. Bu tip unutmalar yüzünden biten birçok ilişkiye şahit oldum diyebilirim.

İnsan unuttuğunu unutup, başka birisinin unutkanlığından kırılabiliyor, küsebiliyor, sinirlenebiliyor (bir pire için yorgan yakabiliyor.).  Stresli zamanlarda unutkan olabildiğimizi bilmemize rağmen insanları fark etmeden strese sürüklüyoruz. Yıldızlar arasındaki notu unutmayalım.

Bu tip anlık unutkanlıklara birçoğunu ekleyebiliriz ama nasıl olsa unutacağız.

Okuduğum kitapların üzerinden biraz zaman geçince, ne kadar etkilenmiş olsam da o kitabın çoğunu unuttuğumu fark ettim. Bu sebeple küçük notlar almaya başladım. Zaman zaman özet bile çıkardığım olmuştur. Kitaplar filimler vb. şeyler zamanla hafızamızdan silinir. Genel hatları aklımızda kalırsa ne ala. Genel hatlarını unutsam bile o eserlere karşı neler hissettiğimi çoğu zaman hatırlıyor oluşum güzel bir duygu doğrusu. Evet, hissettiğim duyguları unutmuyorum. Ama bu her zaman geçerli olmuyor. Duyguları unutmuyorum... Çünkü duygular bisiklete binmek veya sakız çiğnemek gibi bir şeydir. Unuttuğum şey ne zaman bisiklete bindiğim, ne zaman sakız çiğnediğimdir. Bu kadar unutkan bir varlığın duygu zamanlarını unutması, yanlış zamanda yanlış şeyleri hatırlaması çokta ilginç gelmiyor açıkçası.

Bakınız diğer ilişkiler;

Anlık unutkanlıklar için notlar almak, listeler yapmak işimizi kolaylaştırabilir. Fakat yaşanılan anıların unutulması, duyguların vakitlerinin unutulması daha kötü sonuçlara sebep olabiliyor.

Dostunuzla ettiğiniz bir muhabbet sırasında beraber yaşadığınız bir anıyı anlatırsınız. Fakat dostunuz hatırlayamaz. O anlar hiç yaşanmamış gibidir. Kendinizi değersiz hissettiğiniz bir başka unutulma anını yaşıyorsunuz. Nasıl unutabilir o zamanları? Herkesin hafızası sizin kadar iyi değil dimi? İşte dostunuz da balık hafızalı çıktı. Derken o anları tekrar yaşıyormuşçasına anlatırsınız fakat o yine hatırlamaz. Aslında çok doğal insan yaşamadığı anıları hatırlayamaz. En iyisi mi siz karşınızdakinin hafızasına çok fazla yüklenmeyin. O kişiye daha önce o anıyı anlattıysanız ( bu sizi kurtaracak bir yaşanmışlık olabilir.) yaşadığınız anıyı aslında başka bir dostunuzla gerçekleştirdiğinizi hatırlayana dek kendinizi değersiz hissedebilirsiniz. Hem bu kadar üzülmeye gerek yok yıldızlar arasındaki notu unutmayalım. Bu tip ilişkilerin çözümünde hoşgörü oldukça iyi bir ilaç olacaktır.

Genel olarak iyi bir hafızaya sahip olduğumu düşünmüşümdür, zaman zaman kendimi derinlemesine sorgulamama sebep olacak şeyler yaşamış olsam da bu durum beni fazla rahatsız etmez aksine güldürür. Çünkü sıklıkla yıldızlar arasına notlar alırım.

Ama daha sinirli, daha stresli, hayatımızın gidişatını daha derinden etkileyecek unutkanlıklar yapıyoruz.

Bakınız aşk ilişkileri;

Birbirine âşık olduklarını iddia eden birçok kişinin ayrılması çok sıradan bir durum...

Birçoğu aşklarının sevgilerinin saygılarının güzelliklerinin bittiğine inanır. Ben bittiğine değil unutulduğuna inanıyorum. Duygularının zamanını yerini unutuyoruz.

Sizi sevdiğini ve her ne olursa olsun bırakmayacağını söyleyen bir kimse ( eğer yalan söylemiyorsa) sizi sevmekten vazgeçmiyor veya tutamayacağı bir sözü ortaya atmıyor sadece unutuyor (unutturuluyor).

Her ilişkide yaşanan basit bir problemdir unutkanlık. Aslen problem olmayan lakin problem haline getirilen bir eylemdir. Sorunlar artar, sevginin, aşkın, heyecanın ve en önemlisi saygının bittiğine inanılır... Ve zamanında asla bırakamayacağımızı düşündüğümüz insanları terk ederiz veya ettiririz.

           

O benim her şeyim dediğin insan zamanla hiçbir şeyin haline gelir, ne acı...

Her şeyini unutursun... Hiçbir şeyine takarsın.

           

Ve o unuttuğun güzel şeyleri kaybettiğinde hatırlarsın. elindeki telefonu, gözündeki gözlüğü, arayanlar gibi mutluluğu ararsın. 

Ne sinir şey şu unutkanlık!

Ama sen ve ben sinirlenmeyelim artık... Ne gerek?

Vakitlice hatırlamayı bir türlü beceremedik şu bilgileri.

Zamansız unutuyor veya zamansız hatırlıyoruz yaşananları.

Bize bugün bitmiş gibi gelen duygular gerçekten yaşanmışsa bitmez, unutulur.

Yapılan hatalar unutkanlıklardandır.

Hoşgörü hafızayı besler.

Hayatımızdaki problemlerin oluşmasında unutkanlık da büyük bir rol oynamakta...

Biz bunlara rağmen hala bir şeyleri unutma çabasına giriyoruz.

Yanlış şeyleri yanlış zamanlarda...

Aslen bir şeyi hatırlamak istiyorsan unutmaya çalışmak en doğru yoldur. Çünkü unutma çabası asla unutturmaz, aksine hatırlatır. Tekrar ettirir.

Doğru şeyleri akışına bırakmak, doğru şeylerin listesini yapmak, notlarını almak gerekir...

Ben yıldızlar arasına not almayı tercih ediyorum. Geceleri daha rahat düşünebildiğim için... (Tuvalette düşünmeyi seven arkadaşlar fayans aralarına da not alabilir. Tuvalet kâğıdını tavsiye etmiyorum. İlle de bu yolu tercih edenler var ise ayrı bir rulo kullansınlar. Maazallah her şeyi götünden hatırlıyor derler adama.)

Bugünlük hatırımda kalanlar bu kadar, önemli olan yıldızlar arasındaki notu (gelecek notları) unutmayalım.

İsmailAKSOY

(2509121515)